Fot.: @karolina / pexels

Pico Alto: Przewodnik po wędrówkach i aktywnościach na Santa Maria

Autor: Krzysztof Molisak | Opublikowano: 04.09.2026

Wyobraź sobie widok, który obejmuje całą wyspę naraz – białe domki Vila do Porto, skaliste klify Atlantyku i, w dobry dzień, sylwetkę São Miguel na horyzoncie. Taką nagrodę czeka na szczycie Pico Alto, najwyższym punkcie Santa Marii, dokąd prowadzi malownicza pętla piesza przez wulkaniczne wzgórza porośnięte kryptomeriami i endemiczną roślinnością. To jednak coś więcej niż tylko punkt widokowy – zbocze skrywa poruszającą historię katastrofy lotniczej z 1989 roku, upamiętnionej pomnikiem przy szlaku. Sprawdź, jak zaplanować wędrówkę, by uniknąć porannej mgły, jaki sprzęt spakować i dlaczego warto uważać na inne miejsca o tej samej nazwie – wszystko, czego potrzebujesz, znajdziesz w tym przewodniku.

Spis treści

Oznakowana pętla piesza PRC02 SMA – Pico Alto (ok. 6,2 km, około 2 godziny) oferuje trasę o umiarkowanej trudności, choć społeczność AllTrails często klasyfikuje ją jako trudną. W pobliżu przebiega Wielka Trasa Santa Maria (GR01 SMA) oraz szlak PR2 SMA kierujący do miejscowości Anjos. Szczyt nosi także obciążającą historię – w 1989 r. rozbił się tutaj samolot pasażerski; w katastrofie zginęło 144 osób, co stanowiło najtragiczniejszy wypadek lotniczy w historii Portugalii. Pomnik przy szlaku upamiętnia tamte wydarzenia.

Czym jest Pico Alto?

Kiedy mówi się o najwyższym punkcie Santa Marii, zawsze pojawia się ta sama nazwa: Pico Alto. Szczyt wznosi się na 586,84 m n.p.m. i leży w parafii Santa Bárbara, w gminie Vila do Porto — geograficznie niemal w sercu wyspy, choć otoczony zielenią, która skutecznie maskuje jego rzeczywistą dominację nad okolicą.

Pod względem geologicznym Pico Alto to stożek piroklastyczny wchodzący w skład tzw. Kompleksu Wulkanicznego Facho-Pico Alto, uformowanego między 2 a 5 milionami lat temu. Santa Maria jest przy tym najstarszą wyspą całego archipelagu Azorów — i właśnie ta dawność sprawia, że jej krajobraz wyraźnie różni się od młodszych, bardziej dramatycznych wulkanicznie wysp. Stożek ostygł i zarósł, a Pico Alto stało się po prostu spokojnym, zielonym wzniesieniem z wyjątkowo rozległym widokiem.

Ze szczytu roztacza się panorama 360° obejmująca praktycznie całą Santa Marię — od białych domków Vila do Porto po skaliste klify od strony atlantyckiej. Przy dobrej przejrzystości powietrza na horyzoncie pojawia się sylwetka São Miguel. Chmury potrafią jednak spowijać szczyt przez cały dzień, szczególnie gdy wilgotny wiatr napływa od północy — warto to wziąć pod uwagę, planując wyjście. Wokół Pico Alto poprowadzony jest oznakowany szlak pieszy PRC02 SMA, jeden z sześciu oficjalnych szlaków pieszych wyspy.

Jedna rzecz wymaga wyraźnego zaznaczenia: nazwa „Pico Alto” w Portugalii pojawia się w kilku różnych miejscach i może prowadzić do nieporozumień. Najbardziej mylący jest punkt widokowy o tej samej nazwie w Funchal na Maderze — to zupełnie odrębne miejsce, inne geograficznie i turystycznie. Szczegółowe omówienie tej kwestii znajdziesz w sekcji FAQ poniżej.

Katastrofa lotnicza na Pico Alto

Zbocze Pico Alto kryje w sobie ciężką kartę historii lotnictwa. 8 lutego 1989 roku samolot Boeing 707 obsługujący czarterowy lot Independent Air nr 1851 na trasie Bergamo–Punta Cana rozbił się tu podczas podchodzenia do lądowania we mgle, wykonując międzylądowanie na lotnisku Santa Maria. Zginęły wszystkie 144 osoby na pokładzie — 137 pasażerów włoskiej narodowości oraz 7-osobowa amerykańska załoga. Katastrofa uchodzi za najtragiczniejszą w historii Portugalii, a we Włoszech bywa nazywana Il disastro delle Azzorre — nieszczęściem Azorów.

Przy szlaku, w pobliżu drogi Caminho do Pico Alto, stoi pomnik z wyrytymi nazwiskami wszystkich ofiar. Co roku 8 lutego odbywa się tam skromna ceremonia upamiętniająca — dla tych, którzy trafią na to miejsce podczas wędrówki, bywa nieoczekiwanym momentem refleksji.

Niedaleko parkingu przy szlaku znajdziesz też Casamatas do Pico Alto — kazamaty wzniesione około 1956–1957 roku jako stacja radarowa w czasie zimnej wojny, dziś w większości nieużywane.

Jak dotrzeć do Pico Alto?

Najprościej dotrzeć tu własnym autem z Vila do Porto – trasa zajmuje około 15–20 minut i prowadzi przez Almagreirę drogą wspinającą się w kierunku szczytu, aż do parkingu przy starcie szlaku PRC02 SMA. Jeśli nie planujesz całej pętli pieszej, sama końcowa część drogi na punkt widokowy jest na tyle krótka, że można ją pokonać bez specjalistycznego ekwipunku.

Z tego samego obszaru wyrusza szlak PR2 SMA prowadzący do miejscowości Anjos (ok. 14 km), a przy Casa do Guarda trasa łączy się z Wielką Trasą Santa Maria (GR01 SMA), co otwiera możliwość dalszej eksploracji wyspy. Kwestia bezpośredniego połączenia autobusowego do parkingu przy szlaku pozostaje nierozstrzygnięta – lokalny przewoźnik TSM obsługuje trasy międzymiastowe, jednak przed wizytą warto sprawdzić rozkład bezpośrednio u przewoźnika. Pewną alternatywą dla samochodu pozostaje taksówka lub wycieczka zorganizowana.

Wybór trasy wędrówki

Główna trasa w obszarze chronionym Pico Alto to pętla PRC02 SMA, i już na etapie planowania warto mieć świadomość, że różne źródła opisują ją inaczej. Oficjalny portal Visit Azores podaje 6,2 km i trudność umiarkowaną, szacując czas przejścia na około 2 godziny. AllTrails klasyfikuje tę samą pętlę jako trudną – z długością 6,6 km, przewyższeniem 449 m i czasem od 3 do 3,5 godziny, przy średniej ocenie 4,7/5 na podstawie ponad 80 recenzji. Rozbieżność wynika najpewniej z różnych metodologii oceny trudności, nie z błędu – obie wersje opisują tę samą trasę.

Szlak startuje z parkingu przy Pico Alto, wiedzie schodami obok dawnego budynku wojskowego na szczyt, a następnie przez odcinek leśny z kryptomeriami i endemicznymi krzewami, kończąc się zejściem do punktu widokowego Caldeira z panoramą na zachodnie wybrzeże Santa Marii.

Jeśli pełna pętla wydaje się zbyt wymagająca, dojedź samochodem niemal pod szczyt i ogranicz się do krótkiego spaceru na punkt widokowy – to wariant spokojny, dostępny bez kondycji górskiej. Na wędrówkę wybierz poranek lub wczesne popołudnie.

Dojazd samochodem i inne opcje transportu

Samochód to zdecydowanie najwygodniejszy sposób na dotarcie do Pico Alto – parking przy starcie szlaku PRC02 SMA jest bezpłatny, a całą trasę z centrum Vila do Porto pokonasz w około 15–20 minut. Droga prowadzi przez Almagreirę, skąd zaczyna się już wyraźnie wznosić w kierunku obszaru chronionego.

Jeśli nie dysponujesz własnym autem, do dyspozycji są lokalne taksówki, które bez problemu dowieziesz do parkingu, a ewentualne powroty można z nimi umówić z wyprzedzeniem. Zorganizowane wycieczki po wyspie to kolejna możliwość – część operatorów turystycznych na Santa Marii włącza Pico Alto do programu jednodniowych wypraw. Natomiast kwestia regularnych połączeń autobusowych bezpośrednio do szlaku pozostaje niejednoznaczna – przed wyjazdem warto skontaktować się z lokalnym przewoźnikiem TSM (Transportes Santa Maria) i potwierdzić aktualny rozkład.

Informacje o trasach i aktualne mapy znajdziesz w punkcie turystycznym na lotnisku Santa Maria lub w centrum Vila do Porto – oba miejsca to dobry start przed wyruszeniem w górę.

Najlepszy czas na wizytę w Pico Alto

Mgła potrafi pojawić się na szczycie Pico Alto o każdej porze dnia, dlatego pora wyjścia ma tu większe znaczenie, niż mogłoby się wydawać. Najlepiej wyruszać rano lub wczesnym popołudniem — szansa na czyste niebo jest wtedy największa, a do tego unikniesz największego upału i spokojnie wrócisz przed zmrokiem.

Widoczność to kluczowy czynnik planowania wizyty, bo to właśnie panorama jest główną nagrodą po dotarciu na szczyt. Ze szczytu rozciąga się widok 360° na całą Santa Marię, a przy sprzyjających warunkach atmosferycznych dostrzeżesz również sąsiednią wyspę São Miguel. Pamiętaj jednak, że Pico Alto leży w strefie chronionej i bywa osnuty chmurami — wilgotne powietrze napływające znad Atlantyku potrafi ograniczyć widoczność nawet w środku lata. Jeśli po dotarciu na miejsce widoczność jest zła, warto poczekać chwilę: chmury na tej wysokości potrafią się przemieszczać szybko.

Na sam szczyt prowadzi oznakowana pętla piesza PRC02 SMA, której długość oficjalnie wynosi 6,2 km (AllTrails podaje 6,6 km). Trasa ma górski i miejscami leśny charakter — prowadzi m.in. do punktu widokowego Caldeira — więc solidne buty trekkingowe to absolutna podstawa. Do plecaka spakuj też kurtkę przeciwdeszczową, nakrycie głowy, krem z filtrem i wystarczającą ilość wody. Nawet gdy z rana świeci słońce, pogoda w górach może się zmienić w ciągu godziny.

Jeśli zależy ci na zdjęciach z panoramą, celuj w wyjście tuż po wschodzie słońca — przy niskiej wilgotności i braku wiatru widoczność bywa wtedy wyjątkowo dobra, a na szlaku spotkasz niewielu innych wędrowców.

Wędrowanie na Pico Alto

Ścieżka przez obszar chroniony Pico Alto to jeden z tych szlaków, gdzie sam krajobraz jest głównym powodem, by wyjść z domu wcześnie rano. Szlak PRC02 SMA prowadzi przez wulkaniczne wzgórza porośnięte kryptomeriami oraz endemicznymi gatunkami, takimi jak wrzosiec azorski czy jarzębina azorska, oferując po drodze punkt widokowy Caldeira i rozległy widok ze szczytu.

Na wędrówkę wybierz poranek lub wczesne popołudnie — mgła, o której wspomniano wcześniej, jest na Pico Alto częstym gościem, a szansa na otwartą panoramę jest wtedy najwyższa. W plecaku koniecznie umieść solidne obuwie trekkingowe, warstwę przeciwdeszczową oraz odpowiednią ilość wody — teren jest zacieniony jedynie częściowo, a słońce na odsłoniętych odcinkach potrafi być intensywne, więc krem z filtrem również się przyda.

Trudność szlaku i wymagany sprzęt

Oceny trudności szlaku PRC02 SMA różnią się w zależności od źródła i warto mieć to na uwadze przed wyruszeniem. Oficjalny opis Visit Azores klasyfikuje pętlę jako trasę o umiarkowanej trudności (6,2 km, około 2 godziny), natomiast społeczność AllTrails ocenia ją jako trudną – podając 6,6 km i 3–3,5 godziny marszu przy przewyższeniu około 449 m. Rozbieżność wynika najprawdopodobniej z różnych kryteriów oceny przyjętych przez obie strony, dlatego bezpieczniej jest traktować te dane jako dwa różne punkty odniesienia, nie zaś jako sprzeczność.

Jeśli nie chcesz mierzyć się z pełną pętlą, istnieje łatwiejszy wariant: samochodem można dojechać niemal pod sam szczyt, a wtedy odcinek pieszy do punktu widokowego jest krótki i nie wymaga szczególnej kondycji.

Niezależnie od wybranego wariantu, zanim wyjdziesz na trasę, spakuj solidne buty trekkingowe, kurtkę przeciwdeszczową, nakrycie głowy, krem z filtrem i wystarczający zapas wody. Pogoda na szczycie potrafi zaskoczyć – te rekomendacje pochodzą z oficjalnych materiałów szlaku i mają realne uzasadnienie w terenie.

Co zobaczyć na szczycie

Dotarcie na szczyt obszaru chronionego Pico Alto nagradza przede wszystkim widokiem: przy dobrej pogodzie rozciąga się stąd panorama 360° obejmująca całą Santa Marię — od plaż na wschodzie po urwiste zachodnie wybrzeże. W wyjątkowo klarowne dni na horyzoncie wyłania się sylwetka sąsiedniej wyspy São Miguel. Warto jednak pamiętać, że szczyt łatwo gubi się w chmurach, zwłaszcza przy wilgotnym wietrze — prognoza pogody przed wyjściem może zadecydować o tym, czy wrócisz z fotografiami, czy tylko z mgłą.

Po drodze na punkt kulminacyjny mijasz dwa miejsca warte krótkiej chwili zatrzymania: pomnik upamiętniający ofiary katastrofy lotniczej z 1989 roku oraz dawne wojskowe kazamaty Casamatas do Pico Alto, pamiątkę po erze zimnej wojny. Oba obiekty omawiane są szerzej w osobnej części artykułu poświęconej historii tego miejsca.

Jeśli trasa prowadzi cię dalej szlakiem PRC02 SMA, dotrzesz również do punktu widokowego Caldeira, skąd otwiera się odmienna perspektywa na zachodnie wybrzeże wyspy — warto porównać oba widoki, bo każdy z nich pokazuje Santa Marię z zupełnie innej strony.

Atrakcje w pobliżu Pico Alto

Obszar chroniony Pico Alto stanowi naturalne centrum wyspy, od którego kilka wartych uwagi miejsc jest w zasięgu krótkiego przejazdu lub spaceru. Szlakiem PRC02 SMA możesz dotrzeć do miejscowości Anjos — najstarszego miejsca osadnictwa portugalskiego na Azorach, z kaplicą wybudowaną w 1439 roku, uznawaną za najstarszą w archipelagu.

Niedaleko, w parafii Almagreira, leży Praia Formosa — jedna z niewielu plaż na Azorach z jasnym, drobnym piaskiem. Osobną ciekawostkę stanowi obszar chroniony Barreiro da Faneca, nazywany „Czerwoną Pustynią Azorów” ze względu na charakterystyczne czerwonawe, gliniane tereny o zaskakującym wyglądzie. Vila do Porto, z historycznym centrum wyspy, zamyka tę krótką listę miejsc, które razem dają dobry powód, by po wędrówce na Pico Alto nie siadać od razu na lotnisko.

Sąsiednie szlaki i parki

Dla tych, którym pętla PRC02 SMA nie wystarczy, Pico Alto pełni też rolę węzła wyjściowego dla szerszej sieci szlaków Santa Marii. Stąd lub z bliskiego sąsiedztwa odbijają trasy w różnych kierunkach, a przy Casa do Guarda krzyżuje się z nimi Wielka Trasa Santa Maria (GR01 SMA), spinająca kolejne oficjalne szlaki wyspy. Łącznie Santa Maria oferuje sześć oznakowanych szlaków pieszych i jedną Wielką Trasę — mapy i aktualne informacje znajdziesz w punkcie turystycznym na lotnisku lub w Vila do Porto.

  • PRC02 SMA – Pico Alto (pętla ok. 6,2–6,6 km) — podstawowa trasa obszaru chronionego, startuje z parkingu przy szczycie.
  • PR2 SMA – Pico Alto do Anjos (ok. 14 km) — dłuższa trasa prowadząca przez obszar chroniony Barreiro da Faneca i zatoczkę Baía da Cré aż do miejscowości Anjos.
  • GR01 SMA – Wielka Trasa Santa Maria — główny szlak długodystansowy wyspy; przecina PRC02 SMA przy Casa do Guarda i łączy ze sobą pozostałe trasy.
  • PRC3 SMA – Santa Bárbara – Miradouro do Barreiro — szlak prowadzący przez północną część wyspy z punktem widokowym nad Barreiro.
  • PR04 SMA – Santo Espírito – Maia — trasa w środkowo-wschodniej części Santa Marii, łącząca dwie wsie przez zróżnicowany teren.

Punkty widokowe i inne atrakcje

Z panoramicznego szczytu Pico Alto widok otwiera się we wszystkich kierunkach naraz — przy dobrej pogodzie obejmuje całą Santa Marię, od białych plaż na wschodzie po strome zachodnie klify. W wyjątkowo klarowne dni na horyzoncie można dostrzec São Miguel, największą wyspę archipelagu.

Na trasie szlaku PRC02 SMA warto zatrzymać się przy punkcie widokowym Caldeira, skierowanym ku zachodniemu wybrzeżu wyspy. To osobne miejsce z własną perspektywą — inne niż szczyt i warte kilku minut postoju.

Przy parkingu i drodze dojazdowej mija się też dwa miejsca o wymowie historycznej: kazamaty Casamatas do Pico Alto, pozostałość po zimnowojennych fortyfikacjach wojskowych, oraz pomnik upamiętniający ofiary katastrofy lotniczej z 1989 roku. Żadne z nich nie wymaga osobnej wycieczki — po prostu towarzyszą trasie i nadają jej kontekst wykraczający poza sam widok.

Porady praktyczne dla odwiedzających Pico Alto

Górski, częściowo zalesiony charakter obszaru chronionego Pico Alto sprawia, że wizyta wymaga solidnego przygotowania — nawet jeśli na parkingu słońce świeci bez chmurki. Do plecaka koniecznie spakuj buty trekkingowe z dobrym podparciem kostki, kurtkę przeciwdeszczową, nakrycie głowy, krem z filtrem i zapas wody.

Szlaki PRC02 SMA i PR2 SMA prowadzą przez teren o zmiennym ukształtowaniu, a nagrodą za wysiłek jest panorama 360° obejmująca całą wyspę Santa Maria. Pico Alto leży też blisko innych wartych uwagi punktów — Anjos na wybrzeżu i rezerwatu Barreiro da Faneca na północy — co pozwala bez trudu zaplanować szerszą wycieczkę po wyspie w ramach jednego dnia.

Nieoczywiste wskazówki dla wędrowców

Parę szczegółów, które potrafią zadecydować o tym, czy wycieczka zakończy się satysfakcją, czy rozczarowaniem — zwłaszcza na szczycie tak kapryśnym pogodowo jak Pico Alto.

  • Rano lub wczesnym popołudniem — to najlepszy moment na wejście. Unikasz największego upału, a mgła ma zwykle szansę się rozproszyć przed południem.
  • Długość pętli PRC02 SMA: oficjalnie 6,2 km, według AllTrails 6,6 km — zależnie od tego, którym źródłem się kierujesz. Oba warianty są realne, przy czym szlak bywa oceniany jako umiarkowanie trudny lub trudny, więc nie sugeruj się samą liczbą kilometrów.
  • Sprawdź prognozę pogody przed wyjściem — szczyt leży w strefie częstego zachmurzenia, a przejście całej pętli przez gęstą mgłę oznacza brak widoku, na którym opiera się większość atrakcji trasy.
  • Mniej doświadczeni mogą podjechać samochodem niemal pod szczyt i odbyć krótki, łatwy spacer na punkt widokowy — parking przy starcie szlaku jest bezpłatny i dobrze oznakowany.
  • Sprzęt: solidne buty trekkingowe, kurtka przeciwdeszczowa, nakrycie głowy, krem z filtrem i dostateczna ilość wody. Nagroda za wysiłek — panorama 360° obejmująca całą wyspę, z endemiczną roślinnością u stóp i oceanem po horyzont.

Gdzie szukać informacji o pogodzie i warunkach

Przed wyruszeniem na szlak sprawdzenie aktualnej prognozy pogody jest tak samo ważne jak wybór odpowiedniego obuwia. Szczyt obszaru chronionego Pico Alto szybko pokrywa się chmurami — niska widoczność potrafi odebrać sens całej wyprawy, a warunki zmieniają się tu w ciągu godziny.

Informacje o aktualnym stanie pogody i dostępności szlaków znajdziesz w punkcie turystycznym na lotnisku Santa Maria oraz w centrum informacji turystycznej w Vila do Porto, gdzie odbierzesz również papierowe mapy tras, w tym opis pętli PRC02 SMA. Jeśli prognoza na rano zapowiada gęste zachmurzenie, rozważ przesunięcie wyjścia — widok z wierzchołka przy dobrej widoczności jest wart tej elastyczności.

Najczęstsze pytania

Nie, to dwa zupełnie różne szczyty. Pico Alto na Santa Marii to najwyższy punkt wyspy (586,84 m n.p.m.), natomiast Góra Pico – najwyższa góra całych Azorów i całej Portugalii – to wulkan o wysokości 2351 m znajdujący się na wyspie Pico, około 80 km na północny zachód. Dodatkowo, krater szczytowy Góry Pico (średnica ok. 500 m, głębokość 30 m, z wewnętrznym stożkiem Piquinho wypiętrzającym się o kolejne 70 m) bywa także nazywany „Pico Alto", co jest głównym źródłem pomyłek między tymi dwoma lokalizacjami.

Wejście na szczyt zaczyna się przy Casa da Montanha, punkcie kontrolnym na wysokości około 1200–1225 m, do którego dojeżdża się z Madaleny (około 20–25 minut jazdy). Musisz zgłosić się na wejściu, odebrać nadajnik GPS i dokonać obowiązkowej rejestracji. Trasa to około 3,8 km w jedną stronę z przewyższeniem około 1150 m — podejście i zejście zajmują średnio po 3–4 godziny każde, w sumie 6–8 godzin. Wejście wymaga dobrej kondycji fizycznej, choć nie jest techniczne, z wyjątkiem końcowego skalistego odcinka. Pamiętaj, że ta droga na szczyt Pico (2351 m) to inna trasa niż pętla PRC02 SMA na Pico Alto (Santa Maria) opisywana w tym artykule.

Nazwa „Pico Alto" w Portugalii nosi co najmniej cztery różne miejsca. Ten artykuł dotyczy wyłącznie najwyższego punktu wyspy Santa Maria na Azorach (586,84 m). Zupełnie odrębne miejsca to: Pico Alto Viewpoint w Parque Ecológico do Funchal na Maderze (punkt widokowy na wysokości 1129 m, między Monte a Poiso, z widokiem na Funchal i zatokę), potoczna nazwa krateru szczytowego Góry Pico (Ponta do Pico, 2351 m) na wyspie Pico w Azorach, oraz nazwa podjazdu rowerowego koło miejscowości Vale w Algarve (3,1 km, 164 m przewyższenia). Zwróć na to uwagę przy planowaniu wyszukiwania informacji online.

8 lutego 1989 roku na Pico Alto rozbił się Boeing 707 Independent Air lecący z Bergamo do Punta Cany. W wyniku katastrofy zginęło 144 osoby – jest to najtragiczniejsza katastrofa lotnicza w historii Portugalii. Dziś przy szlaku znajduje się pomnik upamiętniający ofiary, a każdego roku 8 lutego odbywają się tam uroczystości rocznicowe.

Oficjalna trasa pętli PRC02 SMA – Pico Alto to około 6,2 km i zajmuje około 2 godzin według Visit Azores, jednak użytkownicy AllTrails podają często większe wartości – około 6,6 km i 3-3,5 godziny. Jeśli nie chcesz pokonywać całej pętli, możesz dojechać samochodem prawie pod szczyt, a wtedy sam spacer do punktu widokowego trwa zaledwie kilkanaście minut i można go odbić o dowolnej porze dnia.

W pobliżu Pico Alto możesz odwiedzić miejscowość Anjos, dostępną szlakiem PR2 SMA, gdzie znajduje się najstara kaplica na Azorach z 1439 roku. Warto także zobaczyć obszar chroniony Barreiro da Faneca, znany jako „Czerwona Pustynia Azorów", historyczne centrum Vila do Porto oraz plażę Praia Formosa w parafii Almagreira. Szlak PRC02 SMA prowadzi natomiast do punktu widokowego Caldeira z widokami na zachodnie wybrzeże wyspy.

Autor

Krzysztof Molisak

KRZYSZTOF MOLISAK

Mam bzika na punkcie podróżowania. Odwiedziłem ponad 30 krajów, a Portugalia skradła moje serce. Dużo czytam, dużo oglądam lubię pisać i dzielić się wiedzą. Kocham też gotować oraz piłkę nożną, więc w tej tematyce możecie spodziewać się wielu artykułów!